Lijden

Wanneer lijden een gewoonte wordt.

Er zijn mensen in mijn leven geweest die hun mond vol hadden van lijden. In de engste zin van het woord en in de breedste betekenis van dit woord. Lijden is tricky, niet zo eenvoudig te bevatten als op het eerste gezicht lijkt.

Over het algemeen wordt aangenomen dat een mens alleen verslaafd kan raken aan ''dingen''. Dingen zoals : sigaretten, alcohol, drugs, koffie, suiker. Maar hoe zit het met gedrags-verslavingen. Is iemand die verslaafd is aan lijden en agressie niet net zo toe aan therapie ? Als zulk gedrag extreme vormen aan neemt vind ik van wel. Daar bedoel ik niets verkeerds mee. Ik wil alleen maar zeggen dat als je aan je spirituele groei werkt je ook deze belemmerende gedragstekenen moet kunnen en durven los laten.

Emotionele en mentale verslavingen zijn lastiger om te los te laten dan het overwinnen van fysieke verslavingen. Vergeleken bij het loslaten van emotionele behoefte bevrediging is het laten liggen van een sigaret echt een makkie.

It is ALL about letting go ;-)

Verslavingen bieden veiligheid. Zolang je dat maar hebt (drugs, sigaretten, alcohol), dan voel je je veilig. Zelfverzekerd. Je kan de wereld in stappen wetende dat je iets bij de hand hebt wat het leven draaglijker kan maken als jij vindt dat dit nodig is. Je hebt wat op zak. Je kan het preventief of in ''nood'' gebruiken en je voelt je weer top.

Emotionele en mentale verslavingen zijn lastiger. Soms kan iemand in de opbouw van een aangenaam en gezond ego ergens de weg zijn kwijt geraakt. Zulke mensen ontlenen hun identiteit aan de hoeveelheid ellende die ze hebben ondergaan. Om hun identitiet vast te kunnen houden hebben ze een bepaald gedrag ontwikkeld dat niet alleen hinderlijk is voor henzelf maar ook voor de mensen waarmee ze omgaan. Met hinderlijk bedoel ik : Remmend, blokkerend, lastig. Ze kunnen de hindernis niet nemen hun oude rol van slachtoffer los te laten en gaan daarom te koop lopen met hun pijn. Het wordt als het ware hun visite kaartje. Dit dit ben ik, dit verkoop ik, dit is wat je krijgt : Lijden. Ellende. Jij hebt dat toch ook, of niet soms...

De mensen die hierdoor worden beheerst - zoals een junk beheerst wordt door drugs - willen net als iedere andere verslaafde natuurlijk niet toegeven dat ze verslaafd zijn. Als ze al aan zichzelf en anderen durven zeggen verslaafd te zijn, dan wil het nog niet zeggen dat men er iets aan wil doen. Verslaafd zijn is soms lekker makkelijk. Niet alleen voor de verslaafde zelf, maar ook voor de mensen die hen omringen. Lekker rustig, je weet waar je aan toe bent, iemand is bekend om een aantal gedragingen waarvan hij of zij zelf denkt dat ze karakter bepaald zijn en daar moeten we het met zijn allen dus maar mee doen. Uit vrije wil en anders wel onder dwang en met frisse tegenzin.

Ieder mens heeft wel iets, maar het moet niet zo zijn dat zij die - omdat ze zeggen zoveel geleden hebben, ervaring hebben met lijden en zich dus vereenzelvigen met het lijden van anderen (of dat nu werkelijk aanwezig is of niet), hun ego en identiteit mogen blijven voeden over de rug van anderen heen. Dit soort gedrag trekt niet zelden andere lijders aan. Het is namelijk zo lekker herkenbaar als je mensen tegenkomt in het leven die ook zo veel hebben meegemaakt. Maar dan in een hele vergrote, versterkte vorm. Je voelt je gelijk ''thuis'' want alles voelt bekend aan. Je hoeft je niet te verdedigen en je hoeft niets uit te leggen. Die ander heeft tenslotte net als jij zoveel mee gemaakt... Dit verergert de vaak identificatie met pijn en lijden, terwijl je je nog eens lekker omwentelt in die bekende, vertrouwde schijn-veiligheid. Tricky en sticky.

Ik doe daar niet aan mee.
Voor zover mijn bewustzijn dat toelaat in ieder geval met afnemende mate. Reiki is namelijk een methode om verlichting te bereiken en het mooiste is als je dit systeem optimaal gebruikt om je te verlossen van alles dat een heldere geest in de weg staat. Je bent geen betere hulpverlener, therapeut of Reiki Master als je gaat lopen etaleren met de grote hoeveelheid lijden die je in de loop van je leven hebt opgedaan. ''Ervaring'' noemen ze vaak zoiets. Ervaring die soms zelfs verheven wordt tot ''Wijsheid''.

Ik wil niet energetisch en karmisch besmet worden met mensen die verslaafd zijn aan pijn, agressie, strijd, verdriet en andere varieties op lijden een gewoonte hebben gemaakt. Slechte gewoontes kan je afleren. Mijn advies is om dat zo snel mogelijk te doen. Het hoeft niet in een keer te lukken, maar het is wel fijn voor de hele mensheid als je daarin een aantal stappen neemt. Etaleren is een manier om aandacht te krijgen, maar bedenk dat je ook aandacht krijgt als je met iets leuks komt. Iets vrolijks. Iets nieuws. Iets verassends. Iets waarmee je jezelf en een ander een groot plezier kan doen. Dat proces van loslaten kan je samen-doen, maar alleen als je elkaar niet steeds mee trekt naar de diepte van die bodemloze put. Er is geen bodem en er komt geen einde aan dat lijden als je je ego blijft voeden met de door die verslaving opgelegde behoeften. Medelijden en personificatie met lijden verdubbeld lijden in plaats dat het lijden opheft. Niet zo'n goed idee volgens mij.

Zet je ego-behoeften opzij, maak schoon schip, gooi de deur achter je dicht en begin opnieuw.
Zo maak je het leven voor jezelf leuker en liefdevoller èn voor de mensen met wie je omgaat ook. Trek elkaar niet die donkere put in, maar help elkaar overeind. En als iemand eindeloos in de modder wil blijven liggen : Laat maar even liggen. Als zo iemand er genoeg van heeft om te liggen dweilen in de modder krabbelen ze zelf overeind, of gaan ze roepen om hulp. Dan kan je alsnog omkeren om een uitreiking te doen. Het heeft geen zin om je te laten tegenhouden door mensen die hun verslavingen niet los kunnen laten. Het enige gevaar wat op de loer ligt en een sterke werkelijkheid zou kunnen worden is dat je met zijn allen in de modder belandt en misschien zelfs verzuipt omdat iedereen weigert te zwemmen. Laat een ander dat maar doen... Zo werkt dat natuurlijk niet. Maar wel voor mensen die van lijden een gewoonte hebben gemaakt.

Let GO !!!
Zoek een leven, ga wat leuks doen. Je kan de tijd niet terugspoelen, maar je kan NU de toekomst wel anders gaan invullen. Wil je jezelf en een ander echt een plezier doen, dan los je je problemen op. Je pakt ze aan. Je neemt de stappen die nodig zijn. En je gaat je leven positief invullen. Natuurlijk op een tempo dat bij jou past. Op een manier die bij jou past. Los laten die ellende. Stukje bij beetje en ga wat leuks doen. Iets waar je blij van wordt. Als mensen je zien lachen doe je niet alleen jezelf goed, maar ook iedereen om je heen. Je doet de wereld dus een groot plezier door vrolijk en onbezorgd door het leven te dansen.

Leven en Liefhebben, hoe doe je dat ?
Er zijn zoveel mensen die doen alsof ze waarlijk liefhebben. Er zijn zoveel mensen die anderen helpen alleen maar om op die manier zelf geliefd te zijn, complimentjes te krijgen, gewild te zijn en gewaardeerd te worden. Zij jagen schaduwen na van Liefde, grillige schaduwen van echte Liefde, van ècht Licht. Deze schaduw-jagers zijn altijd in de weer om liefde en hulp uit te delen op voorwaarde dat je ze dan dankbaar moet zijn, op voorwaarde dat je dan ook es iets voor hen moet overhebben, op voorwaarde !!! dat je jouw liefde net zo uit, je gedraagt en denkt zoals zij dat in gedachten hebben....

Dit zijn altijd schaduwen gevuld met voor-waardelijke liefde. Recepten voor ''liefde'' waarin altijd een boel uitgesproken en onuitgesproken verlangens verborgen zitten. Een soort contract met veel hele kleine lettertjes en onzichtbare en onleesbare lettertjes.

Mensen die schaduwen van de Liefde najagen en hun leven vullen met het vangen van anderen met fatamorgana's die mooier lijken dan wat de schaduw eigenlijk is en kan geven, weten niet beter en geloven bewust of onbewust dat ze niet gewaardeerd worden om wie zij ZIJN, maar om wat zij DOEN. Omdat zij zelf geloven dat wat zij doen belangrijker is dan wat zij zijn, zullen deze mensen ook vaak iemand veroordelen om ''te weinig inzet'', niet mee willen werken, niet doen en zijn zoals zij, luiheid, koppigheid, gevoelloosheid en gebrek aan inlevingsvermogen.

Daarmee verbieden ze en ontzeggen ze een van de basisrechten van de mens : Jezelf mogen zijn. Jezelf Zijn.

Jezelf mogen Zijn vs Een Ander moeten na-Doen :
Als je gewaardeerd, geaccepteerd en getolereerd wordt om wat en hoe je doet...dan is dit een schaduw van het Licht. Je leeft dan in de schaduw van Gods Liefde. Als je gewaardeerd wordt, geliefd bent, gedragen wordt om wie je bent en van daaruit handelt, dan wandel je in Gods Licht en leef je met Zijn Liefde en mag je je leven leven in het samenzijn van anderen, maar het hoeft niet. Je bent een verrijking voor deze wereld, simpel en alleen al omdat je er bent. Je hoeft niets te doen, maar je mag er ''gewoon'' Zijn.

Je bent compleet, heel, geheeld. Je bent wie je bent en je bent je eigen Master. Je bent op dat moment een Master die op eigen benen staat in het Licht van God, alleen maar toch samen. Blij met het gezelschap van een ander maar daar niet meer verslaafd aan. Je hebt hen niet meer nodig op een eisende, dominerende, manipulerende, obsessieve manier.

Als je jezelf niet waardeert, verwacht dan niet van een ander dat die je waardeert. Als je jezelf niet liefhebt, vraag dan niet aan een ander of die je zal liefhebben. Als je jezelf niet de moeite waard vindt, waarom zou je dan verwachten dat anderen je wel de moeite waard vinden. Als ze dit laten blijken...geloof je hen dan ? Als je jezelf niet vertrouwt, vertrouw je dan een ander wel ? Hun woorden en daden zullen zijn als een shot die aanzet tot een nieuw shot zoals junkies die als verslaafden gaan jagen op de goedkeuring van anderen.

Er is niets mis met een uitgestoken hand van een ander om je overeind te helpen als je bent gevallen. Er is niets mis met een compliment of schouderklopje.
Er is niks mis mee iemand te zeggen : Ik hou van jou. En er is ook niets mis mee deze woorden in dankbaarheid te ontvangen. Maar er is wel degelijk iets heel essentieels dat in aanmerking komt voor heling als je niet van jezelf houdt en jezelf niet kan accepteren zoals je bent. Met alle goede en mooie eigenschapen, maar ook met alle minder aangename trekjes die je liever voor anderen en niet zelden ook voor jezelf verborgen houdt. Als je nìet oprecht tegen jezelf kan zeggen : Ik heb mijzelf lief, en diep van binnen voelt : God, wat hou ik - onvoorwaardelijk - van de mens die ik ben ...... dan is er werk aan de winkel.

Het is een keuze :
Mag je van jezelf, jezelf zijn, van jezelf houden en van daaruit handelen ? Kan je dit ? Mag je dit van jezelf ? Durf je dat ?

Of moet je van jezelf doen wat ànderen vinden en willen dat je moet doen en van daaruit je bestaansrecht en identiteit vinden ?

• Ga je jezelf ZIJN en leef je daaruit voor jezelf en anderen.
• Of ga je voor een ander DOEN en beleef je daarin ''jezelf''.

Carlijn Christina

© Carlijn Christina

Terug naar Schrijfsels & Writings

Terug naar menu pagina

Terug naar hoofdpagina